Wspólnoty



Caritas

caritasDziała w naszej parafii od 1984 r. W ciągu roku, raz w miesiącu zbieramy ofiary do skarbon "Dar serca", z których opłacane są obiady dla pięciorga dzieci w szkole podstawowej nr 35 i pięciorga dzieci w szkole podstawowej nr 3 (koszt ok. 500 zł miesięcznie). Pozostałą część pieniędzy ze zbiórek miesięcznych przeznaczamy na dokupienie artykułów spożywczych do paczek świątecznych.
Zajmujemy się również przygotowywaniem paczek żywnościowych dla ubogich rodzin - na Święta Wielkanocne i Boże Narodzenie. W tym celu przeprowadzamy zbiórkę żywności wśród parafian. Ponieważ jednak ofiarność parafian jest niewystarczająca w stosunku do potrzeb dokupujemy część artykułów spożywczych z ofiar miesięcznych. W tym okresie przygotowywane jest ok. 130 paczek dla rodzin i ok. 130 paczek dla dzieci (głównie słodycze i owoce).
Caritas pomocą świąteczna obejmuje rodziny wielodzietne, matki samotnie wychowujące dzieci i ludzi biednych. Służymy również pomocą i informacjami o możliwości uzyskania pomocy z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i Urzędu Miejskiego dotyczące dopłat do czynszu.



Chór kameralny „Polihymnia”


caritas

24 kwietnia 2001 r. to ważna dla naszego zespołu data, tego bowiem dnia przyszły do kaplicy przy naszym kościele panie, które chciały śpiewać, które odpowiedziały na apel księży podających w niedzielnych ogłoszeniach parafialnych informacje o naborze do chóru.
Na pierwszej próbie było 6 pań - ilość głosów trochę za mała, by założyć chór. Pojawiły się wątpliwości, czy uda się to przedsięwzięcie, czy chociaż te kilka osób się nie zniechęci. Mimo niewielu chórzystek pierwsze próby były intensywne. W maju dołączyły do nas 3 kolejne panie - śpiewały już wcześniej w chórach, więc ich doświadczenie bardzo się nam przydało. Jak wiele początków i ten nie należał do najłatwiejszych. Próby odbywały się w parterowym budynku parafii. Pomimo 9-cio osobowego składu (o 12 osób za mało, by nazwać nas chórem) 22 czerwca w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, po niemal dwu miesięcznej pracy, udało się nam po raz pierwszy uświetnić naszym śpiewem liturgię mszy świętej. Akustyka naszego kościoła bardzo sprzyja małym składom śpiewaków, więc i nasz żeński zespół wokalny był dobrze słyszalny.
W październiku 2001 r. otrzymałyśmy nowe lokum na próby chóru, salkę konferencyjną na plebani. Warunki do pracy były dobre, brakowało jedynie instrumentu. Pojawiały się i odchodziły kolejne panie (niestety żaden pan nie zechciał dotąd zasilić chóru).
W grudniu 2001r. zorganizowałyśmy nasze pierwsze spotkanie opłatkowe i coraz częściej śpiewałyśmy na mszach świętych w naszej parafii. Od 2002 r. chór aktywnie brał udział we wszystkich uroczystościach na Witomińskim Wzgórzu. Rokrocznie śpiewamy na odpuście w Dniu Imienin Maksymiliana - patrona naszej parafii, na odpuście w kaplicy za falochronem, mszach prymicyjnych neoprezbiterów będących na rocznych praktykach w naszej parafii.
W 2003 r. dzięki pomysłowi jednej z pań, chór przyjął nazwę "Polihymnia". Znaczenie tego słowa kojarzy się z mitologią, dla nas ma ono wymiar muzyczny- wielogłosowości.
Pamiętam wieczory muzyczno-poetyckie przygotowywane na Dni Papieskie jeszcze za życia Jana Pawła II i teraz w hołdzie Jego pamięci. Wiele pracy kosztowało nas przygotowywanie koncertów kolędowych, występów na Dzień Matki, czy w dniu Urodzin Matki Bożej. Bardzo głęboko pozostają w nas każde wielkopiątkowe śpiewane czuwania przy Grobie Pańskim - koncert pieśni pasyjnych. Zapłata za trud była zawsze niewspółmierna - to takie ważne i budujące widzieć skupienie i wzruszenie w oczach słuchaczy, wspólna modlitwa i poruszenie serc-bezcenne.
Kolejne lata były obfite dla nas w szczególne przeżycia. Na progu 2007r. śpiewałyśmy na Noworocznej Mszy Św. transmitowanej przez Radio Gdańsk, sprawowanej w naszym kościele przez Bpa Tadeusza Gocłowskiego. Wielokrotnie kolędowałyśmy i przygotowywałyśmy wieczory słowno-muzyczne w domu opieki „Za falochronem”, w hospicjum, Centrum Pomocowym im. Św. o. Pio w Gdyni i w gdyńskich kościołach. Kilka razy miałyśmy też zaszczyt wspólnie z prof. St. Kwiatkowskim śpiewać na mszy św. w Kościele Św. Elżbiety w Gdańsku transmitowanej przez Radio Plus. Kilkakrotnie śpiewałyśmy na mszach św. sprawowanych w Gdyńskiej Kolegiacie w języku kaszubskim.W sierpniu 2008 r. chór odpowiadał za muzyczna oprawę Mszy św. transmitowanej z kościoła NMP Królowej Polski w Gdyni przez TV Polonia. Udało się nam nagrać 2 płyty CD: z kolędami i muzyka pasyjną. W lutym 2009r. zespół został zakwalifikowany do udziału w Festiwalu Pieśni Wielkopostnej w Szemudzie. Było to dla nas wielkim wyróżnieniem występować w gronie tak wielu chórów przed tak fachowym i wymagającym jury.
W czerwcu ubiegłego roku radośnie dziękowałyśmy dobremu Bogu za 15 lat istnienia chóru. Msza św. jubileuszowa i dalsze uroczystości odbyły się w obecności naszych księży, na Kaszubach w Ostrzycach. Opiekunami chóru byli ks. Dariusz Skrzypkowski i ks. Tomasz Kosewski. Dyrygentem jest Inocenta Nycz (absolwentka Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku na kierunku wychowanie muzyczne, od 1996-2004 śpiewak w Polskim Chórze Kameralnym „Schola Cantorum Gedanensis”). W szeregach zespołu jest ok. 20 pań, jesteśmy ze sobą bardzo związane, wspólne przeżycia sprawiły, że czujemy się jedną rodziną.

Rycerstwo Niepokalanej

caritas

Milicja Niepokalanej, w skrócie MI - (od nazwy łac. Militia Immacultae) powstało 16 października 1917 r. w Rzymie, "dla obrony Kościoła w imię Niepokalanej". Założył je polski franciszkanin, św. Maksymilian Maria Kolbe (1894-1941), jako maryjno-apostolski ruch w Kościele. Ruch ten według słów Założyciela "poprzez całkowite oddanie Niepokalanej... stara się wszystko przeniknąć i w duchu zdrowym uleczyć" Dzieło to, za sprawą Opatrzności Bożej rozpoczęte w Rzymie w 1917 r., swoją realizację i rozkwit odnalazło najpierw w Polsce. Przeszczepione w 1919 r. do Krakowa, trafiło na bardzo podatny grunt tradycyjnej i głęboko zakorzenionej pobożności maryjnej. Wspólnota, która w Rzymie była odpowiedzią na wrogie wystąpienia nieprzyjaciół Kościoła katolickiego, przede wszystkim masonerii, w Polsce stała się ruchem przenikającym niemal do wszystkich środowisk społecznych, zapalając je miłością do Niepokalanej, zwłaszcza przez miesięcznik "Rycerz Niepokalanej".
Już za życia Założyciela Rycerstwo Niepokalanej, błogosławione przez papieży i biskupów, zatwierdzone przez Kościół w 1922 r. stało się międzynarodowym ruchem katolickim, liczącym milion wiernych. Prowadząc, z wielką korzyścią dla Kościoła, liczne dzieła apostolskie, zwłaszcza w Polsce i Japonii, przez papieża Piusa XII zostało uznane za "instytucję opatrznościową".
Członkowie Stowarzyszenia nazywają się rycerzami Niepokalanej. Nazwa ta wskazuje na charakterystyczny moty w walki, którą podejmuje każdy wstępujący w szeregi MI. Chodzi tu o walkę z "siłami ciemności" zorganizowanymi przeciw Kościołowi, której to walce przewodzi Niepokalana. Dlatego Rycerstwo odwołuje się do dobrze znanego obrazu na Cudownym Medaliku, przedstawiającym Niepokalaną, która stoi na kuli ziemskiej, oplecionej przez węża - szatana, i miażdży stopą jego głowę. Z Jej rąk spływają na Ziemię promienie łask. Jest to biblijny obraz walki węża i Niewiasty, tej właśnie walki, w której uczestniczy Rycerstwo Niepokalanej.
Nazwa Stowarzyszenia podkreśla szlachetność tej walki, ponieważ ze stanem rycerskim zawsze kojarzą się takie cnoty jak: honor, wierność, hart ducha, odwaga. Według słów Papieża Pawła VI "każdy chrześcijanin powinien być rycerzem - militante".

Żywy różaniec

caritas W parafii mamy dziesięć pełnych róż. Do Róź należą w większości ludzie starsi, często schorowani. Tym osobom zelatorki zanoszą intencje różańcowe do domu. W skład róż wchodzą w większości kobiety. Członkowie angażują się w animacje modlitwy, szczególnie w "Dzień Maksymiliański" i "Dzień Fatimski". Chętnie udzielają wszelakiej pomocy w parafii. Na spotkaniach wskazuje się na ogromną role świadectwa wiary, wyrażonego życiem, wobec innych ludzi. Ukazuje się potrzebę modlitwy nie tylko w intencjach swoich, ale również swoich bliskich, parafii i Ojczyzny.
Wymiana intencji różańcowych następuje podczas wspólnego spotkania w I sobotę miesiąca. Wspólnota spotyka się na modlitwie różańcowej o godz. 8.00, następnie zaś uczestniczy we Mszy św. o godz. 830
Spotkania formacyjne odbywają się w II sobotę miesiąca po Mszy św. o godz. 830

Marana Tha

marana

Wspólnota Marana Tha jest katolicką wspólnotą modlitewno-ewangelizacyjną. Ma ona charakter nieformalny i znajduje się w nurcie Odnowy w Duchu Świętym. Celem wspólnoty są: nowa ewangelizacja i katechizacja dorosłych w parafii, do czego wzywał papież Jan Paweł II. Na spotkaniach w małych grupach pogłębiamy znajomość Słowa Bożego oraz teologii katolickiej przede wszystkim w oparciu o Katechizm Kościoła Katolickiego.
Program w małych grupach obejmuje trzy typy spotkań:
- Rozmowy na temat wiary i moralności chrześcijańskie,
- Lectio divina (medytację Słowa Bożego),
- Biblijną rewizję zycia.
Program ten uzupełniają trzy serie rekolekcji weekendowych:
- Rekolekcje wyzwolenia w Jezusie Chrystusie (Kurs Marana Tha pierwszego stopnia),
- Kurs teologii życia wewnętrznego – etap oczyszczenia (Kurs Marana Tha drugiego stopnia),
- Kurs teologii życia wewnętrznego – etap zjednoczenia z Jezusem w Duchu Świętym (Kurs Marana Tha trzeciego stopnia).
W miesiącu maju spotkanie Wspólnoty 18 i 25 czerwca po wieczornej Eucharystii

Wspólnota Bożego Miłosierdzia

caritas

Początek rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego przy naszej parafii datuje się od 02 maja 1991 r. Za pozwoleniem ks. Proboszcza Edmunda Skalskiego rozpoczęliśmy modlitwy do Miłosierdzia Bożego przy małym obrazie w każdy czwartek o godz. 730-800. Obecny obraz, który jest w Kościele ofiarowała p. Anna Subosz, zamieszkała na Zaspie. Poświęcony został 20 marca 1994 r. przez ks. Arcybiskupa Gocłowskiego. Modlitwy do Miłosierdzia Bożego prowadzone były rano i wieczorem. Od roku 2005 w każdy czwartek po wieczornej Mszy św. jest adoracja Najświętszego sakramentu, w czasie której odmawiana jest Koronka do Miłosierdzia Bożego.
W każdy I czwartek miesiąca Msza św. wieczorna jest sprawowana w intencjach zamawianych przez Grupę Miłosierdzia. Obecnie modlitwy prowadzone są w każdy wtorek o godz. 800 i 825. Czytany jest krótki urywek z dzienniczka siostry Faustyny, podawana jest intencja i odmawiana Koronka do Bożego Miłosierdzia. Grupa liczy 26 osób.
Ponadto przed świętem miłosierdzia prowadzona jest nowenna do Miłosierdzia Bożego, która rozpoczyna się w Wielki Piątek.
Praktykowana jest również Godzina Miłosierdzia. Nie spotykamy się razem, lecz każdy zanurza się w modlitwie w tym miejscu gdzie w danej chwili się znajduje. Czy to w domu, czy na ulicy, czy w pracy. Rozważa króciutko Mękę Pana Jezusa i Jego konanie, błagając o Miłosierdzie Boże dla świata całego, a szczególnie o nawrócenie grzeszników i za dusze; które konają.
Spotkania formacyjne odbywają się w każdy II piątek miesiąca.


KSM Semper Fidelis

caritas

Kościelna Służba Mężczyzn „Semper Fidelis" w naszej parafii zawiązała się w 1995 roku. Jest to wspólnota mężczyzn, pragnących wspierać wysiłki kapłanów we wszelkich formach pracy duszpasterskiej.
Do zadań KSM „Semper Fidelis" należy zapewnienie ładu i porządku na wszystkich uroczystościach kościelnych organizowanych zarówno przez archidiecezję i parafię. Wspólnota zaangażowana jest również w prace związane z upiększaniem naszego kościoła i terenu wokół niego, przygotowywanie świątyni na Uroczystość Bożego Narodzenia i Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, a także w przygotowanie ołtarzy na procesję z okazji Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.
Członkowie KSM „Semper Fidelis" nie zaniedbują strony duchowej swego życia, ale troszczą się o swoje życie religijne, swoich bliskich oraz ludzi z którymi mają kontakt.
Na parafii spotykamy się przeważnie raz w miesiącu. Bierzemy także udział w wydarzeniach diecezjalnych, takich jak kolejne rocznice powstania KSM „Semper Fidelis", Droga Krzyżowa w Wejherowie, pielgrzymki do parafii św. Wojciecha w Uroczystość Patrona Archidiecezji.

Harcerze

caritas

6 Gdyńska Drużyna Harcerzy "Ryngraf" Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej została założona 14 listopada 2004 przez pwd. Cezarego Kosmalę. Drużyna działa na terenie Witomina oraz Wzgórza św. Maksymiliana, jednak nasza oferta programowa kierowana jest do wszystkich chłopców z terenu Gdyni.
W dotychczasowej działalności nasza drużyna może się poszczycić organizacją siedmiu obozów letnich, corocznym udziałem w przygotowaniach i obsłudze kolacji wigilijnych i śniadań wielkanocnych dla bezdomnych, udziałem w miejskich obchodach wielu świąt, między innymi z okazji 3.V, 11.XI czy wybuchu drugiej wojny światowej na Westerplatte.
Obecnym drużynowym jest pwd. Piotr Malicki HO. Od października 2007 roku współdziałamy z parafią pw. Św. Maksymiliana Marii Kolbego na Witominie. Staramy się raz w miesiącu ubogacać liturgię poprzez czytanie lekcji i śpiewanie. Pomagamy również w sprzątaniu kościoła, szczególnie przed świętami wielkanocnymi. W styczniu 2009 r. zaprezentowaliśmy jasełka w wersji harcerskiej. Co roku jesteśmy też współorganizatorami festynu parafialno - dzielnicowego na Witominie. Obecnie drużyna liczy 10 osób.

Kolektorzy

Nazwa grupy pochodzi od słowa coligare (zbierać). Podstawowym kierunkiem przyjętego działania jest comiesięczne odwiedzanie rodzin w celu zebrania dobrowolnych składek na budowę naszej świątyni.
Na początku działania grupa była bardzo liczna (33 osoby). Obecnie jest nieco mniejsza, przede wszystkim ze względu na to, że coraz częściej trudno jest zastać parafian w domach ze względu na charakter pracy. Z tego też powodu w międzyczasie wprowadzono tacę budowlaną.
Kolektorzy spotykają się zazwyczaj z bardzo miłym przyjęciem przez parafian, co daje im dodatkową motywację do pracy na rzecz wspólnoty parafialnej.
Grupa, ze względu na doskonałą orientację w sytuacji bytowo-ekonomicznej zamieszkujących rodzin, niejednokrotnie rozwiązuje trudne sytuacje rodzinne, pomaga chorym, pełniąc równocześnie w sposób pośredni funkcję animatorów bloków.
Grupa ta ma spotkania nieregularnie, ponadto co roku w czerwcu organizowany jest dla członków wyjazdowy dzień skupienia.